نا
نا نداشتم
نایم ته کشیده بود ، خصوصا" روزای آخری که میدونستم دوباره باید دل بکنم
این دل کندن چقدر سخته ، مث این میمونه که با یه قاشق چایخوری بخوای بزنی به دل صحرا و دل زمین رو بکنی و هی شن ها رو زیر و رو کنی
دل کندن سخته خیلی سخت ، هیچوقت عادی نمیشه ، آدم بی دل به چه دردی میخوره ؟!
اصن این دل باید باشه تا واسه ی یه چیزایی کنده شه ، دردت بگیره تا در اوج پیچش درد یادت بیفته دلی داشتی که کنده شده ، این درده مال اونه
مال اونه که چقدر خوشبختی که یه عالمه درد داری ، چقدر خوشبختی که سختی دل کندن حالیت میشه ، مال اونه که قدر بدونیم قدر دلی که شاید یه روزی باید کنده شه
مال اونه که روزا رو می شماری که دوباره این دل رو بذاری سر جاش ، از همون جایی که کندی برش گردونی
روزای آخر با خودم همه ی این ها رو مرور می کردم ، دیگه میدونستم وقتش رسیده ، وقت دوباره رفتن
الان چند روزیه برگشتم ، این دل کنده شده رو این طرف آن طرف می کشم ، یه جورایی براش مهر می سوزونم تا حواسش پرت شه و این درد رو کم کم درمونش کنم
روزای آخر همه جا ، همه چیز رو با چشمام بارها و بارها می بلعیدم ، دوست داشتم رودل کنم دوست داشتم اینقد با دقت نیگا کنم که تا مدت ها تصویرشون از کاسه ی چشمام لبریز باشه
چقد زیاد بودن ، چقد خوشحال بودم که این همه تصویر دوست داشتنی دارم برای حک کردن در خونه ی دلم ، تو خیابون ، تو درو همسایه ، تو ..... همه جا بودند کسایی که به تصویرشون احتیاج داشتم برای روزهای دوری همه رو تند و تند می بلعیدم
اما روزای آخر نایم تمام شده بود ، نا نداشتم چمدونی ببندم
نایم سر رفته بود
به اجبار با دلی کنده شده بدون نا دوباره عازم سفر شدم ، وقتی رسیدم دل کنده شده احتیاج به تیمارداری داشت ، اما نای نداشتم ، غصه خوردم که چرا نایی ندارم ؟ اما چه میشه کرد ؟ یواش یواش پیدایش می کنم ، ، شاید مغازه ی سرکوچه مون تو این مدتی که نبودم نای برای فروش آورده باشه ، ولی نه ! فایده ای نداره ..... نای هندی نمی خوام ، نوع ایرانی اش بهتره !
نا که نبود ، خصوصا" آخرسری ها ...... واسه همین منو ببخشین
دل که داشت آویزون می شد ، نای هم که پیدایش نبود ، خلاصه اصن یه وضعی بود !
ببخشید این دوست بی دل و بی نای رو به مهربونی خودتون
آهان ! یادم اومد ، یه کمی نا ته چمدونم جا مونده
بهتره برم برش دارم ، اصن یادم رفته بود واسه روز مبادا جا سازیش کرده بودم ، بهتر از این نمیشه !
نای جا مونده اونم از نوع ایرانیش ، عجبا بهمون اضافه بار نخورد !
نا نوشت : به بزرگی و وفور نایتون ، بی نایی ما رو ببخشید
نایتون پر از نفس های هستی